8:45 AM
ဘဝအတြက္၊
ထြက္ခဲ့ရ ေဝးေျမဆီ။
ခ်စ္သူေတြ၊ အိမ္ေျမႏွင့္
မိတ္ေဆြေတြ စြန္႔ကာထား
သြားခဲ့ရၿပီ။
ေအာင္ျမင္မႈ ရွာရမည္၊
ဘဝေနျခည္ အတြက္ကြယ့္။
လူအမ်ားကေျပာျပန္၊
က်ေနာ္ မွန္သတဲ့။
မိတ္ေဆြမ်ား ဆံုး႐ံႈးျပန္၊
အထီးက်န္ ၿမိဳ႕ေတာ္ထဲ၊
အေဖၚကဲြကာေပ။
သို႔ေပမယ့္ ေအာင္ျမင္မႈေတြ၊
ေစာင့္ကာေနေလရဲ့။
လူအမ်ားကေျပာျပန္၊
က်ေနာ္ မွန္သတဲ့။
ျမတ္ႏိုးရသူတေယာက္၊
ပန္းေကာက္ရင္း ဆံုခဲ့ေပ။
သို႔ေသာ္လည္း တကိုယ္ရည္၊
ထားခဲ့ရေပ။
ေနရစ္ေတာ့ ၾကင္သူေရ၊
ေငြရွာရဦးမယ္ကြယ့္။
လူအမ်ားကေျပာျပန္၊
က်ေနာ္ မွန္သတဲ့။
ေကာင္းေပရဲ့ ဝင္ေငြ၊
ဒီေရအလား။
သို႔ေပမယ့္ အားလံုးကို၊
လြမ္းပိုရအား။
မိသားစုၾကားဝယ္၊
'ဧည့္သည္' အလားပမာကြယ့္။
လူအမ်ားကေျပာျပန္၊
က်ေနာ္ မွန္သတဲ့။
သူတို႔ေတြ လိုအပ္တုန္း၊
အနီးဆံုး မေနႏိုင္။
သူတုိ႔နားေနခ်င္စိတ္၊
ထိန္းမရမိႈင္။
ဘဏ္မွာေတာ့ တိုးလို႔လိႈင္၊
အေျခေတာ့ခုိင္ပါရဲ့။
လူအမ်ားကေျပာျပန္၊
က်ေနာ္ မွန္သတဲ့။
သူတို႔ေတြေပ်ာ္ၾကတုန္း၊
အေဝးဆံုးေရာက္ေန။
သူတို႔ေတြ ပူေဆြးၾက၊
မွ်ေဝမရေပ။
တိုးသထက္တိုးလို႔ေန၊
လခေငြရွိေလရဲ့။
လူအမ်ားကေျပာျပန္၊
က်ေနာ္ မွန္သတဲ့။
ခ်စ္ခင္ရသူေတြအား၊
ႏႈတ္ဆက္စကား ဆိုဖို႔က်န္။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဒီအတြက္၊
ေျဖသိမ့္ခက္ျပန္။
လကုန္ေတာ့ အခ်ိန္မွန္၊
အလွ်ံပယ္ လစာနဲ႔။
လူအမ်ားကေျပာျပန္၊
က်ေနာ္ မွန္သတဲ့။
Posted in: ရသကဗ်ာ
0 comments:
Post a Comment